Dias de los Muertos, door Yvonne Weeber, 2 november 2018

Dias de los Muertos, door Yvonne Weeber, 2 november 2018

 

Hallo lieve mensen,

Na een heel lange zomer waar geen einde aan leek te komen, is het nu november en wordt het echt herfst. Het is november en oogsttijd. Voor de Kelten is het Samhain, met deze seizoenswissel start voor hen vandaag het nieuwe jaar en de cycli van leven en dood. De natuur trekt zich terug en de aarde bereidt zich voor op een nieuw begin in de lente
Ook voor onszelf een periode van inkeer, terugblikken op wat we gezaaid hebben en wat we nu kunnen oogsten, terugblik op het verleden, oude dingen loslaten en voorbereiden op dat wat komen gaat.

 

Voorouders dalen af uit de hemel
Volgens veel oude natuurreligies in allerlei oude culturen zijn de dagen in het begin van november de sluiers tussen hemel en aarde, de wereld van de levenden en de doden, de andere wereld van natuurgeesten, elfen en mensen het dunst. Volgens de mythen kwamen in deze nachten de werelden van de goden en van de materiële wereld dichtbij elkaar en kan er een makkelijke overgang zijn tussen beiden.
In oude culturen zoals de keltische maar ook bij de meso-amerikaanse indianen, werden in deze tijd de doden en de voorouders herdacht en geëerd. Het christendom heeft deze herdenking overgenomen en noemen het Allerheiligen en Allerzielen. Dit wordt gevierd op 1 en 2 november. In o.a. Mexico en de Filipijnen vieren ze Dia de los Muertos, de dag van de doden. Het is een heel feest. Het verhaal gaat dat er een brug van bloemen open is tussen de hemel en aarde en dat de voorouders uit de hemel afdalen om hun geliefden te bezoeken.

Halloween
In de huizen worden altaren geplaatst met foto’s van de overleden familieleden. De graven worden opgepoetst en er worden maaltijden bereid met het lievelingsvoedsel en drankjes van de overledenen. Soms worden er extra borden neergezet voor de doden. Meestal eten en drinken de levenden zelf het voedsel en de drank op omdat men denkt dat de ziel van de overledene de ziel van de drank en het voedsel tot zich neemt. Zo genieten ze er beiden van. Er staan kaarsen in de ramen en voor de huizen zodat de doden de weg naar hun huis terug kunnen vinden. Straten en pleinen worden versierd met bloemen, skeletten en pompoenen met gezichtjes en een kaarsje erin, wat de ziel, het licht, in het lichaam van de mens symboliseert. Halloween kan ook herleid worden tot Samhain. De Ieren die emigreerden naar Amerika, noemden het All hallow’s eve, de nacht dat de vruchtbaarheidsgodin Cailleach terugkeert in de gedaante van een oude vrouw om als koningin van de winter te heersen. Zij degradeerde als oude heks en toverkol.

Ordening van de liefde
Heden ten dage zijn wij die verbinding met onze voorouders grotendeels kwijt en verloren. Bert Hellinger heeft met het familieopstellingen werk erop gewezen dat de verbinding met je familie, met je voorouders van groot belang voor je welzijn nu. Je draagt het DNA van je voorouders, zonder hen zou jij er niet zijn. In dat DNA zitten je genen die je erfelijk belast hebben met b.v. je mooie blauwe ogen en de talenten om prachtig te zingen of te koken, maar ook je lichaamsbouw, bepaalde ziektes, de manier waarop je omgaat met emoties, overtuigingen, de manier waarop je denkt en communiceert heb je overgenomen van je ouders en voorouders. Hoe meer ik werk met familieopstellingen hoe meer ik zie dat er steeds minder persoonlijk is.
Vandaag is het de dag om ons weer te verbinden met die voorouders, om hen te eren. Lukt dat niet, is er nog veel verwijt en gedoe, dan is het verstandig om eens een opstelling te komen doen. Je kan je afkomst niet negeren. En door de ordening kan de liefde weer gaan stromen.

Liefde kan weer stromen
De prachtige animatiefilm COCO gaat over de Dias des los Muertes en laat prachtig zien hoe loyaal een kind kan zijn aan zijn grootvader die hij nooit heeft gekend. Hoe een kind belast kan zijn met onbewuste verlangens en passies die het familiesysteem probeert te onderdrukken. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan zei mijn moeder altijd. We dragen onbewust zoveel vanuit ons familiesysteem en deze film maakt dit heel erg duidelijk, zoals het opstellingenwerk ons eigen systemen inzichtelijk kan maken.
In Afrika zeggen ze dat wanneer je naam niet meer genoemd wordt dan ben je echt dood. In Mexico wanneer je vergeten bent dan ben je pas echt dood. Hoe vaak proberen wij niet iemand of iets te vergeten, zoals je in de film kan zien, dat wanneer je je eigen plek in kan nemen in je familiesysteem en iedereen zijn eigen plek weer krijgt, kan de liefde weer gaan stromen. En echt jij bent het resultaat van de liefde van de velen voor jou. Zonder hen was jij er niet geweest. Kijk of je verbinding kan maken met ze. Maak een klein altaar en geniet! Fijne Dias de los Muertos!

Yvonne

www.yvonneweeber.nl

 

 

%d bloggers liken dit: