Buitenaards.net – Onze Buitenaardse Buren – 9 juli 2013

 

Buitenaards.net2

Tekst: Micha Beuger

Wat zijn onze buitenaardse buren? Vanwaar nu dit onderwerp?
Buren is een rekkelijk begrip. Ik zal het zelfs over onze naburige Andromeda melkweg hebben.
Maar deze update gaat vooral over ons eigen planetenstelsel, waarin binnenkort veel spectaculair verandert.
Trouwens net als in het Albaran Zevenster Stelsel, dat eveneens volop in verbouwing en ascentie verkeert.
Beide stelsels genieten hierbij technische en spirituele assistentie door experts uit de Andromeda melkweg.
Naast Aarde gaat Mars op de schop en wordt ingericht als fysieke hoogtechnologische 5D paradijswereld.
Deze verhandeling heeft een sterk astronomisch karakter. De meeste getallen heb ik trouwens fors afgerond.

Waaruit bestaat ons planetenstelsel?
Verreweg ons zwaarste en grootste hemellichaam is de Zon, met een diameter van een kleine 1,4 miljoen km.
Afstand tot de kern van onze Melkweg 27.000 lichtjaar. Het is een groengele dwergster, spectraalklasse G2V.
Vanwege de hoge temperatuur, is fysiek leven onmogelijk, maar wezens met lichtlichamen kunnen er vertoeven.
Ons planetenstelsel telt slechts één ster, onze Zon. De volgende ster vind je pas op een afstand van 4,5 lichtjaar.
Verder is onze grootste planeet, de gasreus Jupiter, toch iets te klein om een bruine dwergster te zijn.
Er waren vage plannen om van Jupiter een ster te maken, maar dat heeft nauwelijks voordelen en veel nadelen.
Zo zouden de vier grootste manen van Jupiter oververhit raken en daardoor fysiek ontoegankelijk worden.
Verder stralen 5D planeten al per definitie als sterren. Dus waarom zo ingrijpend sleutelen aan Jupiter?

Na de Zon volgen de rotsplaneten Mercurius, Venus, Aarde en Mars. De vijfde planeet Maldek is uiteengespat.
Maldek was de grootste. Aarde is thans het grootste rotslichaam en thans wellicht ons enige fysiek bewoonde.
Daarna volgen de reuzenplaneten Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus. Beide eerstgenoemde zijn gasreuzen.
Die reuzenplaneten hebben samen honderden rotsachtige manen, waarvan sommige zo groot als rotsplaneten.
Tussen Mars en Jupiter is de zogenaamde planetoïdengordel, met duizenden brokstukken van wijlen Maldek.
Ook buiten deze gordel bestaan planetoïden. Verder heb je dwergplaneten en uit vooral ijs bestaande kometen.
De bekendste dwergplaneet is Pluto, die zich zowel binnen als buiten de omloopbaan van Neptunus begeeft.
Een andere bekende dwergplaneet is Cheiron, tussen Saturnus en Uranus. En Ceres in de planetoïdengordel.
Ceres was een trojaan, dat wil zeggen een omloopbaangenoot van Maldek. Trojjanen komen vrij veel voor.
Bijvoorbeeld bij kleine manen, die in drietallen in een gelijkzijdige driehoek dezelfde omloopbaan delen.
Ook bij Aarde is een trojaan ontdekt, de planetoïde 2010 TK7. Dankzij de vaste afstand geen neerstortrisico.
Voorbij de omloopbaan van Neptunus bestaan duizenden dwergplaneten, waarvan sommige groter dan Pluto.

Aarde
Grootste rotslichaam van ons planetenstelsel. Diameter 12.756 km. Afstand tot de Zon circa 150 miljoen km.
Wetenschappelijk de enig bekende plaats met fysiek leven. Mogelijk is dit in ons planetenstelsel thans ook zo.
De Aarde is een moeilijk te beheren planeet. Dankzij tectonische instabiliteit is zelfs uiteenspatten mogelijk.
Vandaar dat de Galactische Federatie alles doet om kernoorlogen te voorkomen. Die kunnen fataal aflopen.
Ook het klimaatsysteem is instabiel, hoewel de Aarde meer neigt naar oververhitting dan naar overafkoeling.
Met de ascentie naar 5D, krijgt de Aarde overal stabiele en aangename weertypen. Wintersport blijft mogeijk.
Nederland wordt gematigd subtropisch, zij het met iets strengere winters dan thans, voor de schaatssport.
De Aarde wordt tectonisch gestabiliseerd, met naar verhouding veel minder zee en woestijn dan momenteel.
De continenten worden enigszins opnieuw gerangschikt, met permanente herrijzenis van Atlantis en Lemurië.
Alle uitgestorven levensvormen en verloren landschappelijk en cultureel erfgoed worden hersteld.
Voorlopig bestemmingsplan: Hypertechnologische 5D paradijswereld. Voltooiing in naar schatting 300 jaar.
Daarna, wellicht pas na millennia, vrij door het Universum reizend ruimteschip, dus een echte planeet = zwerver.
Voor degenen, die niet mee willen met dit project, worden de aardse buurplaneten ingericht als 5D werelden.

Maan
Voor een maan naar verhouding tot Aarde dermate fors uitgevallen, dat je kunt spreken van een dubbelplaneet.
Diameter 3.476 km. Gemiddelde afstand tot Aarde 384.450 km. Geen relevante dampkring of watervoorraad.
Onze Maan is te licht om voldoende dampkring en water vast te houden. Fysiek leven is er dan ook onmogelijk.
Wel is er astraal leven, in sommige perioden zelfs gekoppeld met sommige astrale sferen van de Aarde.
Wij zien van de Maan steeds dezelfde kant. Volgens alle wetenschappelijke ontstaanstheorieën, zou de Maan
moeten draaien, maar dat doet zij wonderlijk genoeg niet. Ik heb het vermoeden, dat de Illuminati, in de tijd van
Atlantis, de Maan hebben stilgezet, omdat zij op haar achterkant iets voor ons wilden verbergen. Daarbij hebben
zij kennelijk tevens haar omloopbaan verstoord, zodat de Maan geleidelijk steeds verder weg komt te staan.
Zodat wij onze Maan zelfs dreigen te verliezen, tenzij er wordt ingegrepen. En dat gebeurt gelukkig binnenkort.
De Maan krijgt een rotatie, zodat wij elkaar van alle kanten kunnen bekijken. Uiteraard wordt haar omloopbaan
gestabiliseerd. Wie weet, worden dan tevens onze kosmische klokken exact gelijkgezet, zodat dag, maand en
jaar zich voortaan met gehele getallen tot elkaar verhouden. En er komen (meer) koepelsteden op de Maan.

Mercurius
Onze allerkleinste planeet, slechts een maatje groter dan onze Maan, met als diameter 4.878 km.
Wellicht net zwaar genoeg om dampkring en water vast te houden, maar dan werd alles meteen oververhit.
Afstand tot de Zon immers slechts circa 58 miljoen km, dus veel te dichtbij en zeker niet in onze leefbare zone.
Zo zonder relevante dampkring, is het er aan haar zonzijde veel te heet en aan haar schaduwzijde veel te koud.
Er leven lichtwezens, want die leven in principe overal, maar fysiek leven kunnen wij daar voorgoed vergeten.
Mij zijn dan ook geen plannen bekend, om fysiek ook maar iets aan de situatie van Mercurius te veranderen.

Venus
Diameter 12.104 km, een na grootste rotslichaam van ons planetenstelsel, een fractie kleiner dan onze Aarde.
Afstand tot de Zon 108 miljoen km, dus binnen de leefbare zone, volgens mijn definitie, al is dit een grensgeval.
Venus is oververhit geraakt. Het is er nu overal 500 °C. De atmosfeer is zeer giftig en extreem dicht, wel 90 bar.
Merkwaardigerwijs, is de dag daar langer dan het jaar, omdat de asrotatie daar achterwaarts lijkt te verlopen.
Venus heeft geen maan, maar heeft die ooit wel gehad, al is die destijds op het planeetoppervlak neergestort.
Tijdens het voorbereiden van deze paragraaf, heb ik hevig gehuild, gepaard gaande aan sterk geluksgevoel.
Ik heb dus toch ook iets met Venus en ik heb ongetwijfeld haar fysieke verwoesting meegemaakt.
In tegenstelling tot wat sommige lichtwerkers beweren, valt die ondergang de bewoners nauwelijks te verwijten.
In die tijd was Venus een 3D beschaving. En dan mag je toch wel enige dualiteit verwachten.
Er hoefde maar iets te gebeuren en het hele systeem raakte oververhit. Dus niet te streng oordelen graag.

Venus staat in lichtwerkerskringen bekend als buitengewoon liefdevolle wereld. Per definitie in 6D of verder.
Onder andere Commandant Aštar heeft daar vele voetstappen. Bekend is de Violette Tempel aldaar.
Er is een fysiek herstelplan voor Venus, maar voor de voltooiing mogen wij wel enkele eeuwen uittrekken.
Venus wordt verplaatst naar een hogere omloopbaan, iets verder van de Zon, dus iets dichter bij de Aarde.
Dit is voor beide planeten zeer aangenaam, zodat zij elkaar dan bijna als een extra maan zullen waarnemen.
Venus krijgt tevens een snellere asrotatie, zodat haar dagen zelfs korter zullen zijn dan die op Aarde.
En Venus krijgt een kleine maan vanuit de planetoïdengordel. Kant en klaar of geconstrueerd uit brokstukken.
Manen stabiliseren, dankzij magnetische en zwaartekrachtgolven, onder andere magnetisch veld en tectoniek.
En bevorderen diversiteit en ritmes. En wel vooral bioritmes.

Mars
Diameter gemiddeld 6770 km. Tectonisch al miljoenen jaren volkomen gestabiliseerd.
Afstand tot de Zon gemiddeld 230 miljoen km, dus zelfs iets gunstiger in de leefbare zone dan de Aarde.
Mars heeft twee piepkleine maantjes, Phobos en Deimos. Phobos staat dichtbij en is daardoor goed zichtbaar.
Anders dan Aarde, is Mars een ideaal fysiek bewoonbaar hemellichaam voor een beginnende planetaire logos.
Aardse wetenschappers beweren, dat Mars te weinig zwaartekracht bezit om dampkring en water te behouden.
Dit klopt niet, omdat zelfs ons planetenstelsel enkele kleinere manen telt met dichte dampkring en volop water.
Elders zijn planeten en manen met diameters rond 4.000 km bekend met al miljoenen jaren stabiele bewoning.
De fysieke wereld van Mars is dan ook louter gesneuveld, dankzij wanbeheer van haar toenmalige 3D bevolking.
Extra maatregelen zoals verzwaring met materiaal uit de planetoïdengordel is dan ook volkomen overbodig.
En er is voldoende dampkringgas en water in de ruimte voorradig om duizenden hemellichamen te voorzien.

De Galactische Federatie had al langer plannen om Mars opnieuw fysiek te koloniseren.
Dit project is drastisch naar voren gehaald, mede omdat meer mensen op Aarde blijven dan was verwacht.
Om meer ruimte voor aardbewoners te creëren, wordt uitwijking naar allereerst Mars mogelijk gemaakt.
Mars wordt geen strafkolonie, integendeel. Mars wordt meteen als hoogtechnologische 5D wereld neergezet.
5D werkers kunnen op Mars hun tweede of eerste huis betrekken en binnen 20 minuten tussen beide pendelen.
Begin 2013 is de Galactische Federatie begonnen met logistieke voorbereidingen. Die zijn vooralsnog subtiel.
Maar weldra zal een en ander zelfs voor amateurtelescopen duidelijk zijn. Zeker als de oceanen worden hervuld.
Mars zal zeker nog deze eeuw en wellicht zelfs al dit decennium weer fysiek worden bewoond.

Pax – voorheen Maldek
Maldek was destijds het allergrootste rotshemellichaam van ons planetenstelsel. Ruim binnen de leefbare zone.
Maar tektonisch volkomen instabiel en dat is haar noodlottig geworden. Deze planeet is volledig uiteengespat.
De duizenden brokstukken vormen de planetoïdengordel tussen Mars en Jupiter. Deze planeet wordt hersteld.
En daarvoor moeten wij wel een paar eeuwen uittrekken. Overigens wordt de nieuwe planeet Pax ietsje kleiner.
Maar wel minstens dubbel zo groot als Aarde. Pax wordt vervanger van Aarde, die ons planetenstelsel verlaat.
De voormalige dwergplaneet en trojaan Ceres wordt als kleine maan in een omloopbaan rond Pax geplaatst.
Pax krijgt een stabiel aangenaam gematigd tot subtropisch klimaat en wordt meteen als 5D paradijs neergezet.
Alles wat van waarde was op Maldek, wordt op Pax herbouwd. Verder wordt op Pax veel nieuws geschapen.

Bewoonde planeten bij andere sterren
Ons planetenstelsel blijkt meer uitzondering dan regel te vormen in de Kosmos.
Bij ons staan de planeten vanuit de Zon steeds verder uit elkaar, in een meetkundige reeks.
Religieuzen zagen hierin Gods hand. Spirituelen zagen hierin de heilige graal van sacrale geometrie.
In hemelse taal werd deze Muziek Der Sferen beschreven alsof planetenstelsels nu eenmaal zo horen te zijn.
Maar in de praktijk blijkt er van al dat regelgedoe slechts weinig overeind te blijven.
In ons planetenstelsel treedt er niet eens baanresonantie op tussen planeten, zij het wel soms tussen manen.
Qua grootteverhoudingen zit er verder blijkbaar geen enkel systeem in. Het is echt een zootje.

Maar het belangrijkste is, dat zowat alle andere planetenstelsels anders in elkaar blijken te zitten.
Zo bevatten de meeste planetenstelsels meer dan één ster en wel van uiteenlopende soorten.
En liggen de planetenbanen meestal compact op elkaar. En vaak de meeste in hun leefbare zone.
Het is natuurlijk ontzettend leuk, als je met het blote oog kunt zien, dat je buurplaneet bewoond is.
Daar hoef je bij ons helaas voorlopig niet mee aan te komen. Maar er is nog hoop.

Onze officiële wetenschappelijke astronomie en wij beginnen schoorvoetend elkaars kant op te schuiven.
Gliese – volgens mij op zijn Duits uitspreken – heeft diverse nabije leefbare exoplaneten ontdekt.
Gliese 667C zelfs minstens drie bij één ster, trouwens volgens mij niet bekend in onze galactische kringen.
Gliese 667C ligt met 22 lichtjaar echt naast onze deur. Kent onze Galactische Federatie soms dit stelsel?

Nog dichterbij ligt het Centauri stelsel, waarvan Proxima Centauri op slechts 4,5 lichtjaar afstand van ons ligt.
Hun bewoners zijn ruim 1 miljoen jaar lid van de Galactische Federatie. De wetenschap meldt dit uiteraard niet.
Sirius, ook een meervoudig stelsel, met de meeste bewoonde planeten rond rode dwergster Sirius B, evenzo.
En die zouden toch zichtbaar moeten zijn, in tegenstelling tot die rond Sirius A, de helderste ster in onze buurt.
De prominente rollen, die Sirianen voor de Galactische Federatie en de Aarde vervullen, zijn maar al te bekend.
Maar eens komt aan dit verstoppertjesspel van de officiëe wetenschap en de reguliere media toch een eind.

 

Bron: http://www.buitenaards.net/actueel.html

 

 

%d bloggers liken dit: