RAAD VAN LIEFDE: GABRIËL BLAAST OP DE TROMPET, VIA LINDA DILLON OP 1 DEC. 2012

Aartsengel Gabriël blaast op haar trompet van waarheid, triomf en een nieuw begin.

 

counciloflove_01122012

 

 

 

 

 

 

Vertaling winnyd@stralendetoekomst.nl

Bron:
http://counciloflove.com/2012/12/archangel-gabriel-blows-her-trumpet-of-truth-triumph-and-new-beginnings/

 

Linda Dillon, http://counciloflove.com                          1 december 2012

Je zei een lange tijd geleden tegen me: Gabriël, als je de hoorn blaast, zal ik er zijn en ik zal je antwoorden.” Nou dat is vandaag terwijl we een poging doen samen te gaan, niet een dag, een moment of een uur. Maar je hebt al lange tijd geleden je vleugels ontvouwen, kind, en het is tijd om ze te gaan gebruiken…

Gegroet, IK BEN Gabriël, IK BEN  Gabriëlle, Lelie van Liefde, Trompet van Waarheid, Boodschapper van de Ene, ja, ik sta hier vandaag met onze geliefde St. Germain, Bewaarder van de IK BEN. Ik sta hier vandaag met Sanat Kumara, de planetaire Logos, Bewaarder van de Universele Wet. En de Thrust Fund en de IK BEN en de Universele Wet zijn wetten van Liefde en vreugde en van vervulling. Kind, je hebt al een tijdje niet van mij gehoord maar dat betekent niet dat ik niet bij je ben geweest en ik ben niet druk geweest want het is belangrijk dat deze gehele planeet en in feite, dit gehele planetaire stelsel en het universum gevuld worden met het gouden elixir van vreugde en van verjonging, reparatie en restauratie.

 

Waarom zou je tegen me vechten? Waarom zou enig wezen op de planeet of zelfs GAIA, deze machtige Aartsengel, of waar ook of wie ook proberen om tegen me in te vechten? Waarom zouden ze proberen om de instroom en het geschenk van vreugde te weigeren? Dat is meer dan absurd, maar het is zo, schoppend en schreeuwend en een drukte veroorzakend. En het maakt niet uit of het in Chicago is of in Los Angeles, in Syrië of op de vlakten van Afrika.

 

Waarom verzetten mensen zich tegen blijdschap? Omdat ze bang zijn dat ze het niet waard zijn te ontvangen. Nou, dit is de laatste oproep. Nee, ik zeg dit niet op een bedreigende manier, want ik bedreig niet. Dat is van menselijke wezens van de oude dimensies en de oude werkelijkheden. Wat ik doe is mezelf breed en volledig naar jullie uitbreiden en je weet als ik dat doe, kind dat je niet veel kans hebt, wel? Want ik zal je in mijn vleugels van goud wikkelen en je omhoog tillen en je of naar het hart van de Ene of naar het hart van Gaia brengen. En ik zal voor je zorgen zoals ik eonenlang al voor je gezorgd heb.

 

Ik blaas op mijn hoorn; ik blaas op mijn trompet van waarheid en het is geen trompet of geluid voor het ‘einde’ , het is geen geluid van Armageddon, want dat is belachelijk; het is het geluid van waarheid, van triomf en van het nieuwe begin. Zelfs voor hen die meest prikkelbaar zijn, het meest weerstand bieden, zij die denken dat ze in een  wereld van pijn en verdriet zitten, maar alle pijn zal worden opgeheven,opgetild. Nee, ik bedoel niet, en laat me daar even duidelijk over zijn, ik praat niet over een verwijdering van de Aarde, kind. Ik praat niet over aardeveranderingen die rampzalig zijn. Ik praat over het verheffen van je hart, je denken, je ziel en dan praat ik over de afdaling in een nieuwe werkelijkheid en het is de werkelijkheid van innig bewustzijn, het is de werkelijkheid van liefde.

 

Jullie hebben collectief geleefd in zulke illusie en nu beginnen jullie werkelijk te zien en de macht te begrijpen van jullie gedachten, jullie wensen, jullie scheppingen. En jullie gaan naar voren met de snelheid van liefde, niet eens van licht, maar van liefde. En het is tijd.

 

Als jullie op reis gaan, en ik zeg je dat jullie dat doen, dan zou je pakken wat je nodig had maar je zou het nooit zwaar willen laten wegen. Dus voor deze reis om door de Verschuiving te gaan is, wat ik jullie voorstel, om je licht te (be)pakken, pak je vertrouwen zodat je je handen vrij hebt om naar anderen uit te reiken om hen de helpende hand te bieden die ze nodig hebben.

 

Zo velen van jullie hebben met mijn broeder Michaël gewerkt en zijn aan hem toevertrouwd, maar jullie zijn ook aan mij toevertrouwd. En jullie hebben lang geleden tegen mij gezegd: “Gabriël, als jij je hoorn blaast dan zal ik er zijn en ik zal er op antwoorden.” Nou, dat is deze dag als we dit samen wagen te doen, niet in een dag, een moment of een uur. Maar jullie hebben een lange tijd geleden al je vleugels ontrold/ontvouwen, kind en het is tijd om ze te gaan gebruiken. Ze zijn prachtig maar ze zijn niet alleen decoratief. Jullie claimen je vrijheid en dat betekent om vrij te vliegen en Germain (St. Germain) en ik kunnen niet meer verlangend zijn dan om jullie dat te zien doen.

 

Maar wat is die kracht om omhoog te gaan? Wat is die macht, wat de voortstuwing? Het is vreugde. En als jullie tegen me zeggen: “Gabriël, ik voel geen blijdschap. Ik weet niet waar mijn vreugde naar toe ging. Waar vind ik die?”
Dan zeg ik allereerst: Kijk in de spiegel, kijk naar die schitterende engel die jij bent. En als dat niet voldoende is, kind, ga naar buiten en kijk naar die wonderbaarlijke hemel, de kleuren van de Moeder, ga naar de zee, het water, naar de stroom, naar de beek en zie de vreugde die de vissen bij het zwemmen hebben, de dolfijnen bij het spelen. Het zand, gewoon zitten en ontvang de zegeningen die Gaia hen schenkt. Kijk naar het gras. Heb je ooit een apart blaadje gras gezien? Nee, ze zijn in eenheidsbewustzijn zoals de planten en de bomen, de vogels. Jullie zijn de laatste in de lijn om tot dit begrip van eenheid te komen, verbondenheid, van een in balans geven en ontvangen.

 

De vreugde is er om aan te nemen. Open je hart en ontvang wat je vandaag en elke dag zo vrijelijk wordt gegeven. En draag deze vreugde verder en verspreid die, ja, naar het Midden Oosten, naar Syrië, naar de Congo, naar Venezuela, naar elke plek van chaos, naar ieder hart dat er is en dat denkt dat het alleen is. En dan, ja, spring in de lucht, dans door de ruimte, want lief hart, ik zal met jullie dansen. Het is een tijd van vieren, het is tijd van de vervulling van de belofte van de Moeder en het enige dat we vandaag maar hoeven te zeggen is Hallelujah! Laten we er mee door gaan. Ga in vrede. Vaarwel.

 

Gechanneld door Linda Dillon op 1 dec. 2012

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: